Zimowy ogródek

Pora zimowa nie sprzyja pasji ogrodniczej. By w pełni rozwinąć swe zielarskie zapędy musimy poczekać do wiosny i pierwszych cieplejszych dni. Czy jednak nie ma o zimą ratunku dla nieuleczalnie uzależnionych od własnoręcznie uprawianych roślin?

Mięta

Mięta (Mentla) to bylina o drobnych, fioletowych kwiatach. Jej płożące się pędy mają zdolność ukorzeniania się i wydawania nowych pędów. Pędy pionowe mogą osiągać nawet do 80 centymetrów wysokości. Zimotrwała mięta odznacza się specyficznym orzeźwiającym zapachem, dzięki zawartości olejku.

Lebiodka pospolita

Powszechnie znane oregano to nic innego jak nasza wieloletnia, odporna na chłody lebiodka pospolita (Origanum vulgare) występująca w Polsce dość często w okolicach ciepłych i nasłonecznionych. Ta spokrewniona z majerankiem roślina, hodowana bywa na liście i kwiatostany. Oregano charakteryzuje się delikatnym zapachem oraz korzennym, lekko gorzkawym smakiem.

Lubczyk ogrodowy

Lubczyk ogrodowy (Levisticum officinale) to wysoka bylina o zielonożółtych kwiatach. Nasiona lubczyku do inspekty wysiewamy w sierpniu, na miejsce stałe przesadzamy ją w kwietniu następnego roku. W pierwszym roku stworzy dużą rozetę liści o postrzępionych i lśniących blaszkach. W ciągu kolejnych lat wytworzy łodygi kwiatowe dorastające do 2 metrów wysokości.

Szałwia

Szałwia (Salvia) to wieloletni, wiecznie zielony krzew dorastający do 60 centymetrów wysokości. Jej łacińska nazwa pochodząca od słowa salvus oznaczającego zdrowie, kryje w sobie prawdę o niej. Najwartościowsze są jej świeże liście, miękkie w dotyku, zielono srebrne, zrywane przed okresem kwitnienia, równie zdrowe co piękne, doskonałe na obrzeża rabat bylinowych.